Columns, Economie

Sterk trekt ten strijde

Mirjam Sterk afbeelding Volkskrant 3 april 2013

Mirjam Sterk – ambassadeur jeugdwerkloosheid (Kabinet Rutte II) | afbeelding Volkskrant 3 april 2013)

Het kan dus toch! In tijden van crisis en toenemende werkloosheid een nieuwe functie bedenken: ambassadeur jeugdwerkloosheid. Voor deze nobele taak is Mirjam Sterk ingeschakeld. Het voormalig CDA-kamerlid gaat als bemiddelaar om de tafel zitten met werkgevers, gemeenten, scholen en natuurlijk met werkloze jongeren om de jeugdwerkloosheid terug te dringen.

Woensdagavond was ze te gast bij Pauw & Witteman om hierover uitleg te geven. Haar doelgroep was er ook. Terwijl de jongeren hun verhaal deden, kwam Sterk niet verder dan wat algemene en oppervlakkige tips. De jongeren moesten vooral blijven solliciteren, in hun eigen netwerk rondvragen, buiten hun regio zoeken, onder hun opleidingsniveau solliciteren en eventueel eens gaan omscholen. Het liefst zou ze zien dat jongeren van tevoren bedenken met welke opleiding ze de meeste baangarantie zullen hebben. Hoezo mosterd na de maaltijd?

Eigenlijk draait het in deze functie alleen maar om een flinke som geld. Aan Sterk de taak om die goed te verdelen. Behalve de al bestaande startersbeurs wil ze jongeren aanzetten tot omscholing en bedrijven geld geven voor het creëren van banen. Daar heeft ze zo’n 25 miljoen euro voor. Echt veel gaf ze nog niet prijs over haar plannen. Goed, ze was pas een paar uur ambassadeur.

Er bestaat al een programma om jongeren uit de werkloosheid te houden: programma ‘School Ex’. Hiermee wil de overheid jongeren in het mbo langer door laten leren.

In plaats van oude koeien uit de sloot halen, zou Sterk beter kunnen kijken naar de mogelijkheid om de verhoging van de pensioenleeftijd uit te stellen. Er gaan dan op korte termijn meer mensen met pensioen en dat betekent – theoretisch – meer vacatures.

Dat idee blijkt niet eens zo gek te zijn. Zo heeft de FNV een plan opgesteld om arbeidsduurverkorting (adv) voor 60-plussers in te voeren. Een tijdelijk plan, maar de periode – tot 2016 – is lang genoeg om de crisis in de banenmarkt te verminderen ten gunste van jongeren.

Omscholing is in mijn ogen ook geen heilig moeten. Voor je het weet, is er een overschot aan techneuten en ontstaat er in – bijvoorbeeld – de communicatiesector weer een tekort aan geschoold personeel. De omgekeerde wereld dus. Baangarantie zegt dus niet zoveel als je studie gemiddeld vier jaar duurt.

En vergeet niet dat heel veel jongeren al jaren gestudeerd hebben, een studieschuld hebben en inmiddels ook toe zijn aan de volgende stappen in hun leven. Daarnaast kan Sterk niet verwachten dat je partner zijn vaste baan opgeeft, omdat er buiten de regio wel werk voor jou te vinden is. Dat zou Russische roulette zijn in de huidige markt van tijdelijke contracten.

Ik hoop dat ze met plannen komt die verder gaan dan tips over netwerken, buiten je regio zoeken en onder je opleidingsniveau solliciteren. Daar staat het internet al vol mee. De meeste jongeren – ja, zelfs de oudere jongeren – maken hier allang gebruik van.

Blijft er alleen een grote hindernis of beter gezegd stootblok over: Mirjam Sterk voert de plannen van het kabinet uit. En we weten allemaal hoe standvastig die plannen van Rutte II zijn.