Month: december 2012

De dag dat alles anders zou worden

Vandaag is het De Dag. Het einde van de Maya-kalender. Het einde der tijden. De Apocalyps. Om 11:11 GMT. In de ochtend. Of 12:11 uur in Nederlandse tijd. Al maanden worden geruchten over doemdag de wereld ingeslingerd. Afgelopen week was het iedere dag doemdag met vandaag als hoogtepunt. Hoewel er hier en daar een verdwaalde berg soelaas zal kunnen bieden, is eraan ontkomen haast onmogelijk. En diegene die zijn heil op een berg in Zuid-Franrijk wil zoeken, moet eerst een aantal gendarmes omleggen die het dorp Bagarach op de berg bewaken.

De waanzin van de dag

Terwijl Nederland de afgelopen anderhalve week hier en daar wit kleurde, menig huishouden laveerde tussen Sinterklaas, de kerstboom en wel of geen winterbanden, werd er in Almere een vader begraven. Een vader die in zijn vrije tijd grensrechter was bij de voetbalclub van zijn zoon. Een vader die na afloop van een wedstrijd zo zwaar werd mishandeld dat hij een dag later overleed. Waarom? Omdat de 16-jarige ‘jongetjes’ die dit op hun geweten hebben, het niet eens waren met zijn beslissing tijdens de wedstrijd. Hoe gestoord ben je dan?

En langzaam wordt de wereld wit

Het is begin december: de tijd van Sinterklaas en Kerstmis. De tijd van sneeuw. In mijn herinnering sneeuwde het vroeger zelden in december. De laatste jaren sneeuwt het daarentegen altijd in december. Ook nu zijn de eerste vlokken inmiddels gevallen. Zondag beet Limburg officieel het spits af. Voor mij telt dat niet. Ik moet sneeuw zien en het liefst er zelf doorheen struinen. Dan is het officieel.