Auteur: Barbara

Kerktoren met klok

Als de wereld stopt met draaien

Op de tweede verdieping van de bibliotheek is het over het algemeen heerlijk werken. Het rumoer van de drukke stad buiten dringt nauwelijks door. Er is alleen het geluid van studerende en werkende mensen, het zachte geruis van bladzijden die worden omgeslagen. Verstand op nul en aan de slag. Tenminste, als je tot werken komt.

Keuzes

Heel cliché, maar het leven hangt van keuzes aan elkaar. Vrije keuze, gedwongen keuze, onbewuste keuze, geen keuze. Het zijn de omgevingsfactoren die bepalen hoe je een keuze maakt en ervaart.

Lockdown

Het is zo langzamerhand een terugkerende happening geworden: de lockdown. Het is eigenlijk niet meer de vraag óf er eentje komt, maar wanneer. En voor alle positievelingen: het zal ook echt niet de laatste zijn.

Schrijven met beelden

You don’t take a photograph, you make it. Ansel Adams ‘Wat doen al die foto’s toch op Pensierino? En waar blijven die columns en verhalen?’ Ik hoor het je denken. Tijd dus voor wat tekst en uitleg. Soms is het nodig om de horizon wat te verbreden en de creativiteit weer een beetje nieuw leven in te blazen. Schrijven is namelijk niet altijd vanzelfsprekend. Woorden komen soms niet en het begrip tijd kan een spelbreker zijn. Om nog maar te zwijgen over ziekte, tegenslag en een writer’s block. Ik zocht daarom naar een manier om mijn creativiteit weer terug te vinden. Die vond ik onder andere in fotografie.

Over mensen die nooit meer thuiskwamen

De komende drie weken mogen nabestaanden van slachtoffers van MH17 gebruik maken van hun spreekrecht. Ongeveer negentig nabestaanden zullen aan het woord komen. Maandag werden de eerste verklaringen voorgelezen. Vanuit huis heb ik een aantal verklaringen gehoord. Ik word er nog verdrietig van.

Foto van bomen in de sneeuw

Koud

‘Is het echt waar?’ Ze keek hem onderzoekend aan. ‘Ik geloof er echt helemaal niks van.’ Matteo haalde zijn schouders op. ‘Dan geloof je het toch niet. Ik weet wat ik heb gezien. Die vrouw was echt.’

De ontmoeting - Weg langs water

De ontmoeting

De auto lag op z’n kop in het water. De koplampen verlichtten nog net de waterkant. ‘Hoe lang ligt-ie er al?’ Hij keek de vrouw naast hem aan. Ze haalde haar schouders op: ‘Geen idee.’ ‘Is 112 al gebeld dan?’ ‘Denk het wel.’ De man fronste zijn wenkbrauwen: ‘Hoezo, denk je het wel? Heb je niet gebeld dan?’ ‘Nee, maar die mensen aan de overkant vast wel. Ze stonden in ieder geval druk te bellen.’