Year: 2012

De dag dat alles anders zou worden

Vandaag is het De Dag. Het einde van de Maya-kalender. Het einde der tijden. De Apocalyps. Om 11:11 GMT. In de ochtend. Of 12:11 uur in Nederlandse tijd. Al maanden worden geruchten over doemdag de wereld ingeslingerd. Afgelopen week was het iedere dag doemdag met vandaag als hoogtepunt. Hoewel er hier en daar een verdwaalde berg soelaas zal kunnen bieden, is eraan ontkomen haast onmogelijk. En diegene die zijn heil op een berg in Zuid-Franrijk wil zoeken, moet eerst een aantal gendarmes omleggen die het dorp Bagarach op de berg bewaken.

De waanzin van de dag

Terwijl Nederland de afgelopen anderhalve week hier en daar wit kleurde, menig huishouden laveerde tussen Sinterklaas, de kerstboom en wel of geen winterbanden, werd er in Almere een vader begraven. Een vader die in zijn vrije tijd grensrechter was bij de voetbalclub van zijn zoon. Een vader die na afloop van een wedstrijd zo zwaar werd mishandeld dat hij een dag later overleed. Waarom? Omdat de 16-jarige ‘jongetjes’ die dit op hun geweten hebben, het niet eens waren met zijn beslissing tijdens de wedstrijd. Hoe gestoord ben je dan?

En langzaam wordt de wereld wit

Het is begin december: de tijd van Sinterklaas en Kerstmis. De tijd van sneeuw. In mijn herinnering sneeuwde het vroeger zelden in december. De laatste jaren sneeuwt het daarentegen altijd in december. Ook nu zijn de eerste vlokken inmiddels gevallen. Zondag beet Limburg officieel het spits af. Voor mij telt dat niet. Ik moet sneeuw zien en het liefst er zelf doorheen struinen. Dan is het officieel.

Een lijk in de kast

Terwijl Israel en Palestijnse militanten uit de Gazastrook indirect aan het onderhandelen zijn, vraag ik me af hoeveel Nederlanders er stil staan bij oorlog. Waarschijnlijk heel weinig. Nu ben ik niet van plan om een stuk te schrijven over de oorlog in Israel en de Gazastrook. Maar als de huidige bezuinigingswoede in Den Haag door blijft gaan, hoop ik dat we nooit in wat voor oorlog dan ook terecht zullen komen.

Verborgen gebreken

Toen mijn man en ik enkele jaren geleden ons huis kochten, kwamen we er binnen een dag achter dat de vorige bewoners doe-het-zelvers waren. Toen we de keuken eens nader bekeken, zagen we kroonsteentje na kroonsteentje, verstopt achter de plint van het keukenblok. En dat alles op de vloer naast een afvoerbuis die los hing. Tel een en een bij elkaar op en je hebt een ravage. Dus oude keuken eruit, nieuwe erin. Onvoorziene kosten. Dat was onze eerste kennismaking met de kluscapaciteiten van de vorige bewoners.

Met de neus in de boter vallen

Soms val je met de neus in de boter. Oftewel: je hebt het gelukkige toeval iets mee te maken dat positief voor je uitpakt. Je kan de uitdrukking ook sarcastisch gebruiken. Zo had ik zojuist het gelukkige toeval om een van mijn grootste nachtmerries uitgebeeld te zien worden door acteurs in een Amerikaanse ziekenhuisserie waar ik al zappend in beland was. Ik viel dus met mijn neus in de boter.

Het regeerakkoord rond?

In het schrijversvak bestaat de term rond schrijven. Hoewel deze term op meerdere manieren gebruikt wordt, komt het op het volgende neer: waar je mee begint, daar eindig je ook weer mee. Heel veel schrijvers gebruiken deze formule. Let er maar eens op. Het leest prettig. En bovenal zorgt het ervoor dat de tekst een afgerond geheel is.