Columns, Wijsheden

Angst ((de ~ (m.), ~en) 1 gevoel dat er onheil of gevaar dreigt => bangheid, huiver, vrees

 

 

Als je het woord ‘angst’ in de Grote Van Dale opzoekt, krijg je de bovenstaande omschrijving. Heel nuttig natuurlijk als je wilt weten wat het woord nu eigenlijk exact betekent. Of als je synoniemen voor het woord wilt weten. Maar het gaat hier nu niet om woordenboeken of woordbetekenissen pur sang.


Soms kom je personen tegen in je leven die een bepaalde invloed op je hebben. Of waarbij je het gevoel hebt dat zij een verandering teweeg brengen in je manier van denken.
Nu hoorde ik laatst een uitspraak van een psychologe, die de betreffende uitspraak weer van een bevriend psycholoog had vernomen: “Angst houdt je op je plek.”

Goed, denk daar maar eens over na.

Nu hoort bij deze uitspraak ook nog een vraag om te achterhalen of je angst hebt voor een bepaalde situatie. Dus, is jouw antwoord op bovenstaande stelling ‘ja, angst houdt me op mijn plek ’, ga dan naar een therapeut.
Is jouw antwoord ‘nee, angst houdt me niet op mijn plek’, dan zou ik zeggen: “Vooral zo doorgaan” (dit keer accentloos uitgesproken).

Essentie van deze korte anekdote is dat iedereen wel eens een situatie heeft gekend of zelfs meerdere waarin je iets heel graag zou willen doen, maar het uiteindelijk niet doet. En dat is natuurlijk zonde, want het leven is al zo kort.

In sommige gevallen spelen randverschijnselen een rol. Economische of sociale verschijnselen kunnen de doorslag geven om iets niet te doen. Dat kan heel vervelend zijn, maar wil niet zeggen dat iets nooit te verwezenlijken is.

Negen van de tien keer gaat het om het pure angstgevoel, of zoals in de Grote Van Dale staat: het gevoel dat er onheil of gevaar dreigt. Het is dan meestal niet in de letterlijke zin van het woord, dus er zullen geen echte tijgers en beren op je weg verschijnen (hoewel dat afhankelijk is van waar je plan je brengt).

Maar om maar een heel simpel, real-life voorbeeld te geven. Stel: ik wil dolgraag verhuizen, terug naar de stad achter de duinen waar ik geboren ben. Maar het kost me al (psychische) moeite mij in te schrijven voor de sociale woningbouw en van particulier huren krijg ik de rillingen. Dat impliceert namelijk dat ik wel binnen een heel korte tijd zou kunnen verhuizen. Alle randverschijnselen zijn hier even buiten beschouwing gelaten. Eenmaal ingeschreven heb ik het gevoel dat het niet snel genoeg kan gaan, maar toch voel ik mij enigszins unheimisch.

Toen kreeg ik dus die beruchte zin te horen en inderdaad, mijn antwoord is ja. Alhoewel deze angst mij niet zozeer op mijn plek houdt. Het zorgt er alleen wel voor dat ik de nodige hoofdbrekens en hoofdpijn heb gehad over hoe ik het hele plan ga klaarspelen. Een andere baan, een andere stad, andere mensen om mij heen…chaotische taferelen spelen zich voortdurend af in mijn hoofd. En waar begin je dan als eerste mee? En wat nou als het toch niet zo leuk wordt als ik denk dat het zal worden? En dat is meteen de hamvraag. Ik wil altijd alles van tevoren weten. En dat kan dus niet.

Dus een tip voor iedereen met een soortgelijke manie om alles van tevoren te willen weten, stel jezelf de vraag of angst je op je plek houdt. En doe er dan vervolgens ook iets mee!