Columns, Dagelijkse dingen, Recht

Verborgen gebreken

Toen mijn man en ik enkele jaren geleden ons huis kochten, kwamen we er binnen een dag achter dat de vorige bewoners doe-het-zelvers waren. Toen we de keuken eens nader bekeken, zagen we kroonsteentje na kroonsteentje, verstopt achter de plint van het keukenblok. En dat alles op de vloer naast een afvoerbuis die los hing. Tel een en een bij elkaar op en je hebt een ravage. Dus oude keuken eruit, nieuwe erin. Onvoorziene kosten. Dat was onze eerste kennismaking met de kluscapaciteiten van de vorige bewoners.

Een paar weken geleden begaf de trekschakelaar in de badkamer het voor de derde keer in een jaar tijd. Inmiddels heeft de elektricien dat opgelost. Hij ontdekte alleen nog iets anders. De fasedraad – die bruine voor de niet-techneuten – was een beetje zwart. Een ander woord hiervoor is aangebrand. Of: nog net niet verkoold. “Hebbie fik gehad?”, was dan ook de vraag.

Gelukkig niet. Maar door die vraag had ik wel een unheimisch gevoel gekregen. Hij wilde de meterkast bekijken. Prima. Graag zelfs. Dat zwart geblakerde draadje zat me niet lekker. Laat ik volstaan met de mededeling dat de elektricien het liefst de meterkast per direct had willen verwijderen. Na de vraag “Hebbie lekkagie gehad?” -“Nee, ook niet”, gaf hij aan dat er geen acuut brandgevaar was. Maar veilig was anders. Het ding moest eruit. Na een aardig zakcentje lichter te zijn, denk je dat je alles wel hebt gehad. Maar nee, met de elektra zijn we voorlopig nog niet klaar.

Nog steeds ervaren we de gevolgen van de klusdrift van de vorige bewoners. De meterkast is daar dus onderdeel van. De kosten van verborgen gebreken kun je verhalen op de vorige bewoners. Als koper heb je wel de plicht om eerst zelf uit te zoeken hoe jouw toekomstige huis eraan toe is. De verkopende partij heeft een informatieplicht: bekende gebreken moeten gemeld worden. Kom je na overdracht een verborgen gebrek tegen, dan bepaalt de mate van jouw onderzoek en de ernstigheid van het gebrek of je het kunt verhalen op de verkoper.

Tegenwoordig bekijkt een bouwkundig inspecteur niet alleen de bouwkundige staat van je huis, maar ook de elektra. Die van ons heeft destijds alleen de deur van de meterkast opengedaan. De eerste aanwijzing dat er iets mis zou kunnen zijn, was toen al zichtbaar, maar wisten wij veel. Bouwkundig is ons huis in orde. Los van een weggewaaid raam dat teruggeplaatst is. Ook heeft de inspecteur de bewoners gevraagd of er lekkage was geweest vanwege een nieuw gestuct deel van het plafond in de hal, ter hoogte van de meterkast. Dat was geen lekkage, maar een gevalletje ‘verkeerd boren’, zo vertelden ze.

Nu is de vorige bewoner waarschijnlijk ontzettend trots op zijn kluscapaciteiten. Want het is natuurlijk niet beperkt gebleven tot knoeien met elektra. Zo zit spachtelputz normaal gesproken op de muur. Hier zit – of beter gezegd: zat – het ook op het plafond. Zijn vrouw keek er een beetje bedachtzaam bij toen hij het liet zien. Misschien hadden we dat destijds als waarschuwing moeten opvatten. Op de meterkast zal hij wel extreem trots zijn geweest. Dus nee, hij zal dat niet als gebrek hebben gezien. Dan is er ook geen reden om ons te informeren. En dat er bij het zien van de meterkast bij ons geen alarmbellen zijn gaan rinkelen, ligt aan het simpele feit dat we geen elektriciens zijn. Dat het nu een enorm gebrek blijkt te zijn, is voor onze rekening. Hadden we destijds maar beter moeten weten.