Meest recente berichten

Schrijven met beelden

You don’t take a photograph, you make it.

Ansel Adams

‘Wat doen al die foto’s toch op Pensierino? En waar blijven die columns en verhalen?’ Ik hoor het je denken. Tijd dus voor wat tekst en uitleg.

Soms is het nodig om de horizon wat te verbreden en de creativiteit weer een beetje nieuw leven in te blazen. Schrijven is namelijk niet altijd vanzelfsprekend. Woorden komen soms niet en het begrip tijd kan een spelbreker zijn. Om nog maar te zwijgen over ziekte, tegenslag en een writer’s block. Ik zocht daarom naar een manier om mijn creativiteit weer terug te vinden. Die vond ik onder andere in fotografie.

Lees verder

Koud

‘Is het echt waar?’ Ze keek hem onderzoekend aan. ‘Ik geloof er echt helemaal niks van.’
Matteo haalde zijn schouders op. ‘Dan geloof je het toch niet. Ik weet wat ik heb gezien. Die vrouw was echt.’

Lees verder

De ontmoeting

De auto lag op z’n kop in het water. De koplampen verlichtten nog net de waterkant.
‘Hoe lang ligt-ie er al?’ Hij keek de vrouw naast hem aan.
Ze haalde haar schouders op: ‘Geen idee.’
‘Is 112 al gebeld dan?’
‘Denk het wel.’
De man fronste zijn wenkbrauwen: ‘Hoezo, denk je het wel? Heb je niet gebeld dan?’
‘Nee, maar die mensen aan de overkant vast wel. Ze stonden in ieder geval druk te bellen.’

Lees verder

Coronamoe

Coronamoe. Wie is dat op dit moment niet? Coronamoeheid komt wel in verschillende gedaantes, heb ik gemerkt. Met sommige ben ik het absoluut niet eens. Vooral de letterlijk waanzinnige actie van een aantal BN’ers van een paar weken geleden was er eentje om plaatsvervangende schaamte van te krijgen. Hoe simpel en ondoordacht kun je zijn?

Lees verder

Piekspanning

Ons huis is een puinhoop. En dan vooral de benedenverdieping. Overal ligt of staat wel iets, variërend van kinder- en kattenspeelgoed tot aan lege dozen, dichte dozen, oude keukenkastjes en nieuwe keukenkastjes. En vooral veel stof, heel veel stof. Kortom, we zitten in een keukenverbouwing.

Lees verder

Waarom Ikea-schroefjes soms niet leuk zijn

“Je bent gewoon…eh…te laks.” Het zal je maar gezegd worden. En dat werd het me dus ook, nog geen drie weken geleden.

Voordat je nu gaat roepen “Ja, ik wist het wel!” of instemmend gaat zitten knikken, zal ik je toch moeten teleurstellen. Het heeft niets te maken met lui of traag zijn. Deze uitspraak valt namelijk in de categorie “Mevrouw, u kijkt scheel“. Een opmerking die een optometrist ooit maakte naar aanleiding van een oogonderzoek.

Lees verder