Columns, Dagelijkse dingen

Als de Grinch op Groundhog day

Inmiddels loop ik al bijna zes maanden achter de wandelwagen. Een trotse mama en papa met een mooie zoon. Hoewel de zwangerschap relatief makkelijk verliep – lees: misselijk, hondsmoe en overal en nergens pijntjes – was de bevalling dat allerminst. Kort gezegd: de wandelwagen had ook leeg kunnen zijn gebleven.

Gezin: met z'n drieën.Dat onze zoon een eigen willetje heeft, was al duidelijk in het ziekenhuis. Net een paar dagen oud, besloot Meneer op een nacht het infuus uit zijn arm te trekken. Mama een rolberoerte, gelukkig bleef papa rustig. Thuis hadden we een wervelwind van een kraamverzorgster die ons – achteraf – een gouden tip heeft gegeven: vitamines via een lepeltje geven. Resultaat: meneer kan al sinds vier maanden van een lepel eten! Zonder al te veel geknoei.

Dat ons leven als kersverse ouders volledig is veranderd, mag duidelijk zijn. En eraan wennen valt nog best mee. Hoewel? Er zijn momenten dat we als de Grinch door het huis sluipen: op onze tenen en zo zachtjes mogelijk, want stel je voor dat Meneer wakker wordt. En de Grinch of niet: hij wordt toch wel wakker.

The GrinchOf die keer dat ik Meneer aan het verschonen ben in het toilet van een restaurantje. Nu moet je weten dat hij niet van verschonen houdt: blote billen in de kou. Mensen die in en uit lopen. Verschonen staat dus gelijk aan tranen met tuiten. En dan ineens hangt er een oude dame boven zijn neus. “Ach jongen toch. Wat een verdriet!”
Zijn oogjes spuwden vuur, het onderlipje ging nog meer trillen, de brul werd harder. Het is dat hij nog klein is, maar ik zag die linkse directe al komen.

Of de goedbedoelde aandachttrekkerij. Stampen, klikken, klappen, joelen en juichen: je zou bijna denken dat het om een paard gaat dat een suikerklontje krijgt. Ieder zijn ding natuurlijk, maar tegen Meneer kun je gewoon praten. Ik zou nou niet direct beginnen over de wereldproblematiek, maar een gewoon kletspraatje lukt best aardig.

Dat sinds de geboorte van Meneer iedere dag bijna identiek verloopt, is ook een gegeven. Wij hebben het steevast over Groundhog day – een film met Bill Murray waarin iedere nieuwe dag gelijk is aan de vorige dag. En denk je eenmaal gewend te zijn aan Groundhog day, dan besluit Meneer dat het tijd is voor een nieuw ritme.

Sinds gisterenavond lijkt het erop dat Meneer doorslaapt. De fles van elf uur ’s avonds lieten we vervallen. Zelf slopen we als de Grinch rond en lagen in bed te wachten tot Meneer wakker zou worden. Dat gebeurde niet.

Vanmorgen begon weer een nieuwe dag.
Groundhog day!


Groundhog day (1993)

Een weerman (Bill Murray) moet voor de vierde keer het nieuws verslaan over de bosmarmot (Groundhog) die het weer voor het komende seizoen voorspelt. Wat hij dan nog niet weet, is dat hij de volgende dag opnieuw Groundhog day meemaakt. En de dag erna opnieuw, en de dag daarna weer, enzovoorts.