Verhalen

De schreeuw

Als een grote logge reus torende de kaap boven zee uit. Het stormde. De wind gierde om de rots en suisde met ijzingwekkende snelheid over de kale vlakte van de top.
Joanne gaf de voorkeur aan een dag als vandaag. Ze had zich vastgeklampt aan het houten hek dat haar en de afgrond van elkaar scheidde. Ze wilde haar hoofd eens goed leegmaken.

Ineens klonk er een harde schreeuw. Verschrikt keek ze op. Ze zag hem naar beneden duikelen. Pijlsnel stortte hij de diepte in. Hij ging rakelings langs de uitstekende rotsen en verdween zonder vaart te minderen in de hoge golven.

Joanne probeerde hem te ontwaren in de ruige zee. Het opspattende water misleidde haar steeds. Ineens zag ze hem. Het was gelukt, dacht ze.

Het water van zich afschuddend steeg hij op met de vis in zijn bek.